बहर
मी बहरात असता
बहरे सारे रान
करते मग मज बेफाम
ही ओढ़ कुण्या जन्माची
बहरात डुम्बुनी काया
येतसे ग्रीष्म नांदाया
कुठे रुसून बसते छाया
ही अल्लड वेळ नृत्याची
नाचुनी हिंडती मोर
करी गगनभेदी हिंडोर
चातका लावी ही घोर
जशी आस अशी वृष्टीची
वृष्टीत कधी भिजताना
भेभान होतसे राधा
पाहुनी गर्द निळाई
बहरात हरावुनी जाइ
-अमित श्री . खरे
No comments:
Post a Comment