ते लालबत्तीचे बेट
संस्कृतीची वाहे सरीता
शहराच्या मधुनी जेथ
मधोमध वसुनी आहे
ते लालबत्तीचे बेट
ह्या छोट्या बेतावरती
माड्यांची झाली दाटी
रातीची होतसे गर्दी
इथे शरीर वासनेसाठी
दिवसातून फिरता येथे
शुक शुकाट वसे कायमचा
दिस मावळता मावळता
सूळसुलात नराधमांचा
प्रत्येक उम्बार्यावरती
निर्विकार चहरे बसती
बेत नव्हे लोकांचे
ही मार्तांची हो वस्ती
इथे रोज होतसे करार
निर्जीव आशा देहांचा
सम्भोग येथ रोजचा
भावनेविना शरीरांचा
कितीक फुले हो येथे
मुरागाळूनी तुडविलेली
कुठे दूरच्या शहरांतूनी
रातीत कुणी पळवलेली
दिसता वर्दी गर्दीत
सटकुन सर्व मग जाती
जशी जादूच्या छडीने
माणसेच गायब होती
ह्या बेटावरती पूर्वी
म्हणे होते मोठे वाडे
काळाच्या पडद्यामागे
इतिहास वस्तीचा दडे
ह्या बेतावरती आता
माणुसकी उरली नाही
उघडीच शरीरे पड़ती
इथे पैशांसाठी काही
No comments:
Post a Comment