मनोगत

मनोगत 

असते समजा भय मृत्यूचे 

समरी कधी गेलोच नसतो 

घेवून हाती संगीन सखिसम 

शत्रुसंगे भिडालोच नसतो 

टाकला घर संसार मागे 

जाहलो सज्ज लढाया मी 

वरुन येता एक इशारा 

तुटून पडलो समरांगणी 

इशारा हां लढ़ावयाचा 

अभेद्य तटातूनी सहजच आला 

उंच डोंगरी चढ़ता चढ़ता 

सावरला ब्लेंछांचा घाला 

धारातीर्थी पडलो जेव्हा 

रक्ताच्या या डोहामध्ये 

अब्रही होते तेव्हा संगे 

जीव अडकला देहामध्ये 

डोळ्यात दाते पाणी त्याला 

अश्रू आता म्हणू नका 

उभारलेच स्मारक जरी 

नाव तयावर लिहू नका 

नाव असू द्या मनी तुमच्या 

प्रार्थनेत कधी मज स्मरा 

मुक्ति कदाचित मिळेल तेव्हा 

शांती लाभेल मणी ज़रा 

-अमित श्री  . खरे