सावल्या
मला सावल्यांचा
खेलच कळत नाही.
कुठुनाही येतात
कुठेही जातात
कशाही वागतात
कशाशाच दिसतात.
कधी येतात
देवदूत बनूँ
कधी येतात
दानव बनूँ
कधी येतात
मदत बनूँ
कधी येतात
संकट म्हणून.
सावल्या माणसांच्या
सावल्या प्राण्यांच्या
सावल्या झाडांच्या
खोल समुद्राच्या.
सावल्या ओलखिच्या
ओळख न देणार्या
सावल्या स्वतहाच्या
खेचून खेचून नेणारया.
सावल्या गडद
सावल्या रुपेरी
सावल्या भीषण
सावल्या सोनेरी.
रंगांच्या सावल्या
गंधांच्या सावल्या
रुपाच्या सावल्या
भूताच्या सावल्या.
सावल्या अंगावर येतात आता
वाखवाखता प्रकाश बनून
ओढून नेतात देहा
भलत्याच क्लुप्त्या करून.
म्हणून हल्ली
सावल्यांना टालत फोरतो
अन मधेच
स्वतहाच्या सावालेला भीतो.
सावाल्यान्पासून वाचान्यसाथी
एक युक्ती शोधली आहे
ह्यांच्या खेलापसून लपून
सावलीच होवून फिरतो आहे.
-अमित श्री. खरे
No comments:
Post a Comment